γυναίκα με μάσκα μπροστά στον παγκόσμιο χάρτη


Η φυσικοθεραπεία στα χρόνια του Covid-19

Ο Covid-19 είναι μια νόσος που προσβάλλει το αναπνευστικό σύστημα. Αποτελεί μία ιδιαίτερα μολυσματική νόσο, ενώ εντοπίστηκε για πρώτη φορά λίγους μήνες πριν, στην Ουχάν της Κίνας. Η νόσος πήρε το όνομά της από τον κορονοϊό SARS-CoV-2.

Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων από τα μικροσταγονίδια που εξέρχονται από το αναπνευστικό σύστημα μέσω του βήχα, του φτερνίσματος ή της ομιλίας, εφόσον τα άτομα βρίσκονται σε μικρότερη των δύο (2) μέτρων απόσταση. Θα πρέπει να τονισθεί ότι σύμφωνα με μελέτες οι έγκυες δεν μεταδίδουν τον ιό στο νεογνό. Ο χρόνος επώασης του ιού στο ανθρώπινο σώμα είναι μεταξύ δύο (2) και δεκατεσσάρων (14) ημερών. Όταν νοσήσει το άτομο συνήθως εμφανίζει: βήχα (όχι ιδιαίτερα παραγωγικό), δύσπνοια και πυρετό. Λιγότερα συχνά ο ασθενής παρουσιάζει μυϊκούς πόνους, παραγωγή πτυέλων, πονόλαιμο, ρινική καταρροή, κεφαλαλγία και διάρροια.

Τις περισσότερες φορές οι ασθενείς αντιμετωπίζουν ήπια τον ιό και το ξεπερνούν άμεσα. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου οι ασθενείς, έχοντας επιβαρυμένο ανοσοποιητικό σύστημα, νοσούν από το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων-ARDS, την σηπτική καταπληξία ή το σύνδρομο της πολυοργανικής ανεπάρκειας. Πέραν των συμπτωμάτων, για να επιβεβαιώσει το άτομο ότι νοσεί από τον εν λόγω ιό, παραπέμπεται σε μία σειρά εξετάσεων. Πραγματοποιείται ταυτοποίηση του ιού με την ανίχνευση του γενετικού υλικού (RNA) με την αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (PCR). Επιπλέον, ακτινολογικά ο ασθενής εμφανίζει στοιχεία άτυπης πνευμονίας, είτε στην ακτινογραφία είτε στην αξονική τομογραφία του θώρακα.

Όταν το άτομο νοσήσει και η κατάσταση της υγείας του απαιτεί την διακομιδή του στο νοσοκομείο, οι θεράποντες ιατροί του χορηγούν οξυγόνο και ενδοφλέβια υγρά, ενώ παράλληλα παρακολουθούν την λειτουργία των ζωτικών του οργάνων. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας δεν συνιστάται η χρήση κορτικοστεροειδών, παρά μόνο στην περίπτωση που ο ιός προκαλέσει σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

Η εξέλιξη της νόσου ακολουθεί τρείς (3) διαφορετικές πορείες, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Λόγω της ταχύτητας μετάδοσής της, αλλά και των σοβαρών επιπλοκών που προκαλεί, η Παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα μελετά τρόπους περιορισμού αυτής, καθώς και αντιμετώπισής της με τις λιγότερο δυνατές επιπλοκές στο ανθρώπινο σώμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την πρώτη στιγμή εμφάνισης του ιού στους ανθρώπους, οι ερευνητές ανά τον κόσμο προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα εμβόλιο που θα καλύπτει το γενικό πληθυσμό και θα δημιουργεί σε αυτόν τα αναγκαία αντισώματα, με σκοπό την αντιμετώπισή του από το ανοσοποιητικό σύστημα. Η διαδικασία αυτή κανείς δεν γνωρίζει πόσο χρόνο θα διαρκέσει. Μέχρι τότε, όμως, οι κυβερνήσεις σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τον εκάστοτε φορέα, συλλέγουν τα επιδημιολογικά στοιχεία ανά κράτος και ανά πόλη, τα αναλύουν και λαμβάνουν αποφάσεις με σκοπό τον περιορισμό της νόσου.

Οι επιπτώσεις του ιού στους ηλικιωμένους

Στην Ελλάδα, ο Εθνικός Οργανισμός Υγείας σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, αποφάσισαν την υποχρεωτική χρήση της μάσκας σε κλειστούς χώρους και τον περιορισμό των συναθροίσεων. Οι επαγγελματίες Υγείας υποχρεούνται να λαμβάνουν όλα τα μέτρα υγιεινής, προκειμένου να μην μεταδίδεται ο ιός μεταξύ των ασθενών τους. Επιπλέον, αποφασίστηκε η απαγόρευση των επισκέψεων σε Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων. Στις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, η πλειοψηφία των ατόμων που ζουν έχουν επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό, και θα μπορούσαν να νοσήσουν από τον Covid-19, με σοβαρές συνέπειες για την υγεία τους. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς πάσχουν από ψυχονευρωτικές νόσους ή σημειώνουν κάποια νοητική έκπτωση, ή/και απώλεια μνήμης (όπως για παράδειγμα, άνοια).

Η τρίτη και η τέταρτη ηλικία, με το πέρασμα των χρόνων αρχίζουν σιγά σιγά και απομονώνονται. Οι δυνάμεις τους φθίνουν, τα ενδιαφέροντά τους μειώνονται, τα προβλήματα υγείας εμφανίζονται. Η φυσιολογική φθορά του χρόνου γίνεται αισθητή, και όσο τα χρόνια περνούν γίνεται ακόμα πιο αισθητή. Οι νοήμονες ηλικιωμένοι, όταν επιλέξουν συνειδητά να αποχωρήσουν και να μείνουν σε μια Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων, προσαρμόζονται και εντάσσονται στις μικρές ομάδες των υπόλοιπων ενοίκων. Όταν, όμως, δεν το επιλέξουν οι ίδιοι, αλλά οι οικείοι τους, ο χρόνος προσαρμογής αυξάνεται, επηρεάζοντας αρνητικά πολλές φορές την ψυχική τους υγεία. Η κατάσταση δυσκολεύει όταν οι ηλικιωμένοι πάσχουν από διάφορες παθολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν την νόηση και την ψυχολογική τους κατάσταση.

Στην καθημερινότητα μιας πανδημίας, η κατάσταση δυσκολεύει σημαντικά. Πριν την πανδημία,οι ηλικιωμένοι τρόφιμοι είχαν την δυνατότητα να συναντήσουν αγαπημένα τους πρόσωπα, να μιλήσουν μαζί τους, να επικοινωνήσουν και να συνεχίσουν να νιώθουν κομμάτι μιας ολόκληρης κοινωνίας. Στο διάστημα του Covid-19, οι επισκέψεις περιορίστηκαν και στο τέλος απαγορεύτηκαν. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ενημερώνουν συνεχώς για την εξέλιξη της πανδημίας, τονίζοντας τα κρούσματα με τους νοσούντες αλλά και με τους θανόντες. Ακόμα και η μουσική που χρησιμοποιείται ή και το ύφος μετάδοσης της πληροφορίας γίνεται με τρόπο ώστε να δημιουργήσει στον θεατή άγχος, αγωνία, φόβο, με απώτερο σκοπό την ορθή εφαρμογή των μέτρων περιορισμού του ιού. Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται το άγχος, την αγωνία και τον φόβο στο μέγιστο βαθμό. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν μπορούν λόγω ηλικίας να προστατεύσουν την οικογένειά τους και τους οικείους τους, όπως θα έπρατταν νεότεροι, αλλά και γιατί αντιλαμβάνονται το πόσο ευάλωτοι είναι σε σχέση με τον γενικό νεότερο πληθυσμό. Παράλληλα, οι δραστηριότητες τους παραγκωνίζονται, και η ρουτίνα της καθημερινότητάς τους περιοριζεται. Αυτομάτως, ακολουθεί και η αποξένωση, και εν συνεχεία η θλίψη.

Ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή

Ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή σε αυτή την περίπτωση είναι πολύ σημαντικός. Η ανάγκες των ηλικιωμένων πολλές και ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή πολυσύνθετος. Η κοινωνικοποίηση των τροφίμων είναι ένας από τους πλέον βασικούς παράγοντες που λαμβάνεται υπόψη. Παράλληλα, ο φυσικοθεραπευτής οφείλει, όπως άλλωστε έχει εκπαιδευτεί από τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ελλάδας, να διατηρεί και να προάγει την εύρυθμη λειτουργία του καρδιοαναπνευστικού, του μυοσκελετικού και του νευρικού συστήματος. Αυτό το επιτυγχάνει μέσα από μια σειρά ασκήσεων, έχοντας οργανώσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης για τον κάθε τρόφιμο ξεχωριστά, καλύπτοντας τις ατομικές τους ανάγκες. Στα πλαίσια της κοινωνικοποίησης αυτών, δημιουργεί μικρές ομάδες, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, και όλοι μαζί απασχολούνται με τρόπο δημιουργικό και ευχάριστο. Έτσι, η ψυχολογική κατάσταση των τροφίμων βελτιώνεται παράλληλα με την συνολική εικόνα της υγείας τους. Το αίσθημα της απομόνωσης, της αγωνίας, του άγχους και του φοβου μειώνονται και οι ηλικιωμένοι δεν αισθάνονται τόση θλίψη χωρίς τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Δημιουργούνται νέες κοινωνικές ομάδες, μακριά από τις κοινωνικές ανισότητες, στις οποίες ο ένας βοηθάει τον άλλον ως μέρος μιας αλυσίδας. Τα προβλήματα υγείας περιορίζονται ή ρυθμίζονται, αφού το νοσηλευτικό προσωπικό μεριμνά για την σωστή σίτιση και ενυδάτωση αυτών, καθώς και για την ορθή λήψη της φαρμακευτικής τους αγωγής. Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου ο ασθενής παραμένει κλινήρης, το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό του σύστημα λειτουργούν ομαλά, χωρίς να συσσωρεύονται εκκρίσεις και πτύελα στις αναπνευστικές οδούς, που σε άλλες περιπτώσεις θα τον επιβάρυναν. Αξιόλογο θα ήταν να σημειωθεί ότι μέσα από την άσκηση, το άτομο νιώθει ευεξία, η οποία με την σειρά της αποτελεί το πλέον ιδανικό “φάρμακο” για την καταπολέμηση της θλίψης. Όσο η ψυχολογική κατάσταση του ατόμου βελτιώνεται, τόσο το ανοσοποιητικό του σύστημα δύναται να αντιμετωπίσει με περισσότερη ευκολία τυχόν “εισβολείς”. Συνεπώς, με την πάροδο των ημερών, οι τρόφιμοι κατανοούν ότι ζώντας σε ένα προστατευμένο και αποστειρωμένο περιβάλλον, αφενός προστατεύονται από την έκθεσή τους σε έναν τόσο σοβαρό ιό, αφετέρου δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν την προηγούμενη καθημερινότητά τους στον οίκο ευγηρίας, αφού και πάλι κινητοποιούνται, ψυχαγωγούνται, κοινωνικοποιούνται.

Κλείνοντας το παραπάνω άρθρο, καλό θα ήταν να αναλογιστεί ο αναγνώστης έναν κόσμο χωρίς την τρίτη και τέταρτη ηλικία. Θα ήταν ένας κόσμος χωρίς ταυτότητα, χωρίς ουσιαστική ύπαρξη. Για το λόγο αυτό ας προσπαθήσουμε όλοι να τους παρέχουμε μια φιλόξενη ζωή, με χαρά, με γέλιο, με άσκηση, με υγεία, με φίλους, με οικογένεια και με “οικογένεια”, για όσο χρόνο θα βρίσκονται κοντά μας και εμείς θα βρισκόμαστε κοντά τους! Οι επαγγελματίες υγείας, ο καθένας στο μέτρο που του αναλογεί και οι οικογένειες από την δική τους πλευρά να συνδράμουμε με τρόπο ώστε να προστατεύσουμε αυτή την ευάλωτη κοινωνική ομάδα, τον πυλώνα της ίδιας της κοινωνίας. 

Εξειδικευμένο Φυσικοθεραπευτήριο
Ωράριο
Δευτέρα - Παρασκευή: 13:00 - 21:00

Επικοινωνία

Λ. Βεΐκου 10 & Λέσβου 1
Γαλάτσι, 11147
Χάρτης

info@fysiofocus.gr

Call Us